شکاف تکنولوژیک به تفاوت سطح دانش مشتری و مجری گفته می شود. به تعریف خودم: استفاده از تکنولوژی هایی که هنوز جدید هستند و به عرف استفاده در بازار تبدیل نشده اند.
به عنوان مثال در حال حاضر که استفاده از ویندوز 2003 به عنوان ویندوز سرورها مرسوم می باشد در صورتی که مجموعه ای از ویندوز سرور 2008 که به تازگی وارد بازار شده استفاده کند ، می تواند از این مورد استفاده مناسب کرده و هزینه بیشتری از مشتری دریافت کند و یا از آن به عنوان یک مزیت رقابتی در گرفتن پروژه (به قول معروف قاپ زدن پروژه از رقیب ها) استفاده کند.
بنابراین شکاف تکنولوژیک یکی از مواردی هست که از آن می توان به عنوان یک اهرم بازاریابی و یک مزیت رقابتی بهره جست.
به عنوان مثال شاید بتوان موارد زیر را در حال حاضر به عنوان یک شکاف تکنولوژیک به حساب آورد:
- استفاده از SQL Server 2008 (به جای نسخه های 2000 و یا 2005)
- استفاده از Visual Studio 2008 (به جای نسخه های 2000 و 2003)
- استفاده از Ajax
- استفاده از Windows 2008 (به جای نسخه های 2000 و یا 2003)
و....
متاسفانه برخلاف ذهنیت اکثر برنامه نویسان و مدیران IT، بیشینه کردن شکاف تکنولوژیک همیشه یک مزیت رقابتی نیست! بلکه ممکن است در مواردی به کاهش چشمگیر سوددهی یک تیم و یا حتی شکست یک پروژه نرم افزار تبدیل شود.
به نظر من تیم ها و یا برنامه نویسانی که هدف اصلی آنها انجام به موقع یک پروژه است و همچنین دارای رقیبان جدید نیستند تا حد امکان باید از تکنولوژی هایی استفاده کنند که دارای تجربه بیشتری در استفاده از آنها می باشند. به عنوان مثال فرض کنید یک شرکت تجاری سفارش تولید یک نرم افزار را به یک شرکت نرم افزار می دهد و Dead-line یک ماه برای فاز اولیه آن مشخص می کند. در این شرایط در صورتی که شرکت نرم افزاریی که به عنوان مثال از SQL Server 2000 و VS 2003 استفاده می کرده است بخواهد تحت فشار مشتری و رقابتی بازار از SQL Server 2008 و VS 2008 استفاده کند، قطعا یک ریسک بسیار خطرناک را به جان خریده است. به دلیل اینکه تیم نرم افزاری علاوه بر مشکل محدود بودن زمان اکنون باید با مشکل تجربه پیدا کردن با نسخه های جدید تکنولوژی نیست دست و پنجه نرم کند. شاید یک راه حل برای این مثال این باشد که مجری فاز اول را به موقع و با همان تکنولوژی هایی که مسلط است تحویل دهد و تبدیل به تکنولوژی جدید را در فازهای بعدی بگنجاند. اینگونه هم می توان مشتری را تا حدوده زیادی راضی نگاه داشت و هم یکی از ریسک های خطرناک را از بین برد.